'CALA PRAWDA O FRANCUZKACH' CZYLI O SILE KOBIECOSCI (recenzja dla Wydawnictwa Kobiecego)

13:27


W ostatnim poście rozważałam wspólnie z Wami, którą wersję książki (papierową czy elektroniczną) można uznać za bardziej przystępną. Osobiście nie zajęłam ostatecznego stanowiska, ale z komentarzy stanowiących zwieńczenie wpisu wnioskuję, że moi Czytelnicy bardziej cenią sobie tradycyjne wydanie. Dlatego dziś przygotowałam dla Was recenzję książki, która przywędrowała do mnie (po wielkich przebojach pocztowych) w wersji papierowej w twardej oprawie z urzekającą okładką. Całą prawdę o Francuzkach było mi dane przeczytać dzięki uprzejmości Wydawnictwa Kobiecego. Co prawda jego przedstawicielka odezwała się do mnie już na początku roku, ale ze względu na błędne zaadresowanie przesyłki recenzja pojawia się dopiero teraz. Na szczęście co się odwlecze to nie uciecze. Zapraszam! 

Cała prawda o Francuzkach wyszła spod pióra rodowitej Francuski - Marie-Morgane Le Moel, która zmęczona licznymi publikacjami (głównie krajów anglojęzycznych) stanowiącymi podporę stereotypów o narodzie francuskim postanowiła napisać książkę, która obali wszelkie pomówienia. Już we wstępie autorka przedstawia kilka artykułów, które w bezczelny sposób komentują życie Francuzek, ich sposób wychowywania dzieci i podejście do życia. Z drugiej strony napomyka o pewnej wdzięczności względem utrwalanych stereotypów, pisze: "Trzeba podziękować autorkom, z ust których słyszymy peany na nasz temat", po kropce dodaje, że Francuski po cichu liczą na to, że świat nigdy nie dowie się oczywistej prawdy. Po wspomnianej przedmowie czytelnik już wie, że trafił na dzieło kobiety silnej, pewnej siebie, posiadającej wielką wiedzę na tematy, które porusza. Czy mamy do czynienia z literaturą feministyczną? Myślę, że można tak powiedzieć zastrzegając, iż chodzi o prawidłowo definiowany feminizm, którego celem jest równość, a nie dziwny odłam dążący do hierarchii społecznej, w której dominować miałyby kobiety. 

Książka promowana jest pod hasłem: "Oto lektura obowiązkowa dla wszystkich kobiet zafascynowanych Francją i paryskim szykiem" z czym osobiście nie mogę się zgodzić. Sięgając po Całą prawdę o Francuzkach nie łudźmy się, że trafiła w nasze ręce kolejna, kolorowa książeczka mamrocząca, że mała czarna to podstawa garderoby, a wyrachowanie i zdrada to nieodłączny element francuskiego stylu bycia. Wspominam o tym ponieważ wiem, że istnieje pewien odsetek kobiet lubiących prostą literaturę, a dzisiejszy egzemplarz recenzencki zdecydowanie nie należy do tego kręgu. Le Mole stawia przed nami dzieło, któremu zdecydowanie nie brak inteligencji. Autorka na szeroką skalę porusza kwestie historyczne co dla mnie jako pasjonatki francuskiej historii było niebywałą przyjemnością. Opowiada nam o dziejach Joanny d'Arc, Eleonory Akwitańskiej, Anne de France czy Katarzyny Medycejskiej - włoszki związanej z dziejami Francji. Porusza również szalenie interesującą kwestię francuskich salonów, które urządzała m.in Madame de Rambouillet. Jej "pokój niebieski" odwiedzał sam Molier i Corneille! Autorka opowiada również o kobiecie, która jako jedna z nielicznych zdołała zająć znaczące miejsce w świecie matematyki - Emilie du Chatelet. Nie zabrakło również historii życia słynnej George Sand zdecydowanie nie bojącej się szokować np. wychodząc na ulicę w męskim stroju (podkreślmy, że mowa o dziewiętnastowiecznej Francji!) Ta część książki niezwykle przypadła mi do gustu i bardzo żałowałam, że nie była dłuższa. Cieszę się, że pojawiła się stosunkowo szybko, bowiem poprzedni rozdział dotyczący kobiet we współczesnej polityce był nieco nużący i bogaty w statystyki czego osobiście nie trawię.  

Dalej Le Moel zabiera nas w świat francuskiego romansu - przytacza kilka anegdot z własnego życia, mówi o grze, w której biorą udział prawie wszyscy Francuzi, polegającej na niewinnym i nic nieznaczącym flircie, który w innych częściach Europy czy Stanach Zjednoczonych byłby nie do pomyślenia. Następnie opowiada o romansie w czasach średniowiecza, o pieśniach trubadurów i damach serca. Porusza również kwestie rozwoju idei galanterii i ruchu libertynów czego przykładem jest powieść Niebezpieczne związki. Pojawiły się również opowieści o kochankach, cielesności i zmianie wizerunku samej kobiety na przestrzeni lat. Oczywiście nie zabrakło tradycyjnych wzmianek o modzie, która jak mawiał Colbert jest dla Francji tym czym dla Hiszpanii są peruwiańskie kopalnie. Na szczęście w tej kwestii Le Moel nie raczy nas banałami jakich wiele w innych książkach dotyczących paryskiego szyku, a raczej  podejmuje próbę ich obalenia. Kończąc już tę dość długą recenzję pragnę Was gorąco zachęcić do sięgnięcia po Całą prawdę o Francuzkach, która w sposób fascynujący opowiada o życiu tamtejszych kobiet, począwszy od czasów nam dalekich aż do współczesności. Ponad 200 stron bogatych w interesujące informacje. Serdecznie polecam. 

Korzystając z okazji i zważywszy, że jest to już ostatni post przed czasem Wielkanocy  pragnę życzyć Wam wszystkiego dobrego na święta - niech będą spokojne, radosne i spędzone z tymi, których naprawdę kochacie. No i trzymajcie się zdrowo bowiem ja właśnie walczę z paskudnym choróbskiem. Najlepszego! :) 

Fotografia we wpisie: wykonana przy pomocy strony Canva



You Might Also Like

30 komentarze

  1. Nie tak dawno podjęłam próbę nauki francuskiego - kocham brzmienie tego języka:) co do książki to chętnie o francuskach przeczytam.

    OdpowiedzUsuń
  2. Z tego co piszesz wynika, że nie jest to książka tylko o modzie i urodzie, co mnie cieszy. Znalazła się wreszcie autorka, która zobaczyła w swych rodaczkach coś więcej, niż kanony piękna i elegancji.
    Jest taki program o metamorfozach kobiet i mężczyzn we Francji prowadzony przez uroczą wizażystkę, bardzo lubię oglądać, w przeciwieństwie do polskich podobnych produkcji. Program ten obala m.in, mit o tym, że wszystkie Francuzki rodzą się eleganckie i eteryczne...
    Pięknych i wiosennych świąt!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W takim razie muszę zapoznać się z tym programem puki jeszcze trwa przerwa świąteczna, a ja mam chwilę czasu :)
      Dziękuję serdecznie, wzajemnie wszystkiego dobrego :)

      Usuń
  3. A więc przede wszystkim zdrowych świąt ! Pełnych radości i rodzinnego ciepła :-)
    Już tytuł samej książki jest szalenie intrygujący ;-)

    OdpowiedzUsuń
  4. Francja mnie nie kręci :) Wolę inne klimaty :)

    Wesołych Świąt i szybkiego powrotu do zdrowia :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Osobiście cenię sobie i lubię takowe pozycje więc również chętnie przeczytałabym i tę. Ponadto muszę powiedzieć, że Francuzki są bardzo intrygującymi istotami więc informacje "z pierwszej ręki" na pewno są ciekawe.

    OdpowiedzUsuń
  6. I to jest chyba pierwsza książka o Francuzkach, po którą sięgnę :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Wydaje się być bardzo kluczową książką, która burzy wszystkie francuskie stereotypy :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Z książką się nie zetknęłam.
    Ponadto nie wpadła mi w ręce żadna inna książka o podobnej tematyce.
    Natomiast recenzja napisana przez Ciebie, jest zachęcająca.

    Karolina, życzę Ci miłych, słonecznych i radosnych Świąt. I życzę również szybkiego powrotu do zdrowia.

    OdpowiedzUsuń
  9. Brzmi dobrze, miło się jednak czyta coś, co odbiega od stereotypowych historii. No i wiem, co przeżywasz z tą chorobą, sama jeszcze niedawno męczyłam się w domu, także zdrowia życzę!

    OdpowiedzUsuń
  10. Koniecznie muszę sięgnąć po ten tytuł. Nie lubię czytadeł a ta książka według Twojej recenzji zapowiada się bardzo ciekawie.

    OdpowiedzUsuń
  11. Książka dla zafascynowanych Francuzkami ;) Nie wątpię, że są ciekawymi kobietami.

    Zaczytanych Pięknych Świąt!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję serdecznie, wzajemnie wszystkiego dobrego na święta :)

      Usuń
  12. Dziękuję serdecznie, wzajemnie wszystkiego dobrego na święta :)

    OdpowiedzUsuń
  13. Zachęciłaś! Wpisuję na moją listę tym razem książek do przeczytania:)

    OdpowiedzUsuń
  14. Jestem bardzo ciekawa tej pozycji ;)

    OdpowiedzUsuń
  15. No no no...
    Lubię poznawać takie cudeńka!
    A francuski tak bardzo chciałam się nauczyć na własną rękę... lecz odkryłam, że potrzebuję do tego nauczyciela (wymowa).

    OdpowiedzUsuń
  16. Słyszałam o tej książce już wcześniej i mam ochotę ją przeczytać ;) A co do tego stereotypu Francuzek jako eleganckich, perfekcyjnych kobietach to już trafiłam kiedyś na pozycję, która go obalała ;)

    OdpowiedzUsuń
  17. Książka zapowiada się ciekawie. Zwrócę na nią uwagę podczas najbliższych książkowych zakupów.

    OdpowiedzUsuń
  18. Może do Francji tak bardzo mnie nie ciągnie, ale do publikacji zajrzę z przyjemnością. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  19. Uwielbiam książki o kobietach :) Na przykład bardzo spodobała mi się książka "Dziewczyny z powstania", która opowiadała o wojnie z perspektywy kobiet właśnie. Czytało się jednym tchem ;)

    OdpowiedzUsuń
  20. Bardzo to ostatnimi czasy modne, zbroić się w narodowe mądrości. Niedawno wpadły mi w oko książki o kuchni Francuzek, urodowych trikach Japonek i sztuce sprzątania Koreanek. Jestem za! A przy okazji, zastanawiam się, jaka jest polska narodowa umiejętność, o której można by książkę napisać i na świecie rozsławić... ;-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hmm złośliwość nakazuje mi powiedzieć poradnik porządnego marudzenia :D Ale zastanawiając się nieco bardziej postawiałabym chyba na gotowanie :)

      Usuń
    2. Nauka marudzenia w weekend - to mógłby być światowy bestseller :D

      Usuń
  21. Nie czytałam o Francji żadnej książki i jakoś mnie nie ciągnie do takiej literatury. Filmów, gdzie akcja działa się we Francji też widziałam niewiele. Niby mi się ta Francja podoba, a jednak nie interesuje mnie. :P

    OdpowiedzUsuń
  22. Z chęcią sięgnę po tę książkę! :)

    OdpowiedzUsuń
  23. Osobiście jestem zauroczona Francją - krajem, kulturą. w wolnym czasie postaram się przeczytać tę książkę, może zmieni mój pogląd na niektóre kwestie :)

    OdpowiedzUsuń
  24. Widząc tytuł pomyślałam "o nie! kolejna bajka o francuskim szyku", a tu proszę - okazuje się, że nie "o nie" ;) Ogólnie nie czytam tego typu książek, jednak czasami zdarza mi się natknąć na recenzje wszelakich "francuskich lekcji stylu" i śmieję się wraz z polskimi autorami tych recenzji z amerykańskiego zdziwienia, że nie wszędzie trzeba jeździć samochodem etc. ;) Nie dziwię się, że w końcu któraś Francuzka postanowiła zerwać z tymi stereotypami :)

    OdpowiedzUsuń
  25. Biali Francuzi to 3xdziennie sex popijany winem. Nie przepadają za cudzoziemcami i nauką języków obcych. Bicie dzieci po twarzy, jako główna metoda wychowawcza wciąż ma się dobrze. To opinia pewnej pary Polaków mieszkających tam od lat.
    A tak na marginesie, irytuje mnie propagowane przez Paskala Brodnickiego życzenie bon appétit i powszechne polskie naśladownictwo. W dzieciństwie wpojono mi, że życzenie smacznego jest w złym tonie.

    Książki nie czytałam, ale to zrobię - wiedzy nigdy za wiele.
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  26. Wygląda na ciekawą pozycję! Spotkałam się już z tą publikacją na innym blogu, ale Twoja recenzja skutecznie zachęciła mnie do sięgnięcia po nią ;-) PS. Obserwuję i lubię na FP :-)

    OdpowiedzUsuń

Twoja wypowiedź to bardzo istotna część tej strony, śmiało dodaj coś od siebie :))

Subscribe